Manuel Cantalapiedra - Castilla y León

De wijnen van Isaac Cantalapiedra kennen jullie. Achter die wijnen staat sinds 2014 zijn zoon Manuel. In november 2016 stuurde hij ons zelf een bericht met de vraag of we zijn wijnen wilden importeren. Nu maakt hij naast de familiewijnen ook wijn onder zijn eigen naam: kleiner, vrijer en nog persoonlijker.

Bij Manuel kwam muziek eerst. Op zijn zestiende begon hij met piano. Dat is laat voor een muzikant, en toch werd hij toegelaten tot Musikene, het conservatorium van Baskenland. Daar voelde hij zich achterlopen op klasgenoten die als kind waren begonnen. Hij koos voor de wijngaarden van zijn vader in La Seca. Na een studie landbouwkunde en een master wijnbouw en oenologie in Madrid maakte hij in 2014 zijn eerste oogst.

De familie dacht toen aan een consultant om hem op weg te helpen. Manu wilde dat niet. “Ik wilde niet dezelfde wijnen maken als iedereen.” Een ontmoeting met Beatriz Herranz van Barco del Corneta hielp hem zijn eigen weg te vinden. 

De muziek is nooit weggegaan. Wijn maken vergelijkt hij met viool spelen: “Om een perfecte noot te spelen, moet je de strijkstok goed beheersen.” Het terroir is de basis, maar wat je daarna doet, bepaalt de precisie. “De grote uitdaging is wijnen maken met energie.” Verdejo noemt hij rustiek, wild en lastig. Hij werkt er liever mee in hout dan in rvs: vaten van 500 liter en foudres, met hout dat de wijn eerst vormt en daarna naar de achtergrond verdwijnt.

Voor zijn eigen label zocht hij nog meer vrijheid. Hij werkt alleen met eigen wijngaarden: zo’n 2,5 hectare oude percelen in Hornillos de Eresma, Alcazarén en Olmedo, oude stokken in La Seca en Garnacha in Villafranca del Duero, in Toro. Hij grijpt hier nog minder in en durft sommige wijnen zonder toegevoegde zwavel te bottelen. Zijn droom is een eigen kelder in een van de oude ondergrondse kelders waar La Seca vol mee zit.